Hacettepe Üniversitesi öğrencileri tarafindan çikartilan tek öğrenci haber gazetesi
9 Mayıs 2011 Pazartesi
Egemen Çıkmazında Başörtüsü
Pek çok bölümde kısmen de olsa delinen yasak bazı bölümlerde ise şiddetini koruyarak devam etmekte. Misal olarak herkesin rahatlıkla girip çıktığı K salonundan bile çıkartılan başörtülü öğrencilerin olması tüm bu tutarsızlığı açıklamaya yeterli. Daha bir yıl öncesine kadar yemekhane ve kütüphanelere bile Ögb tarafından alınmıyorduk. Şimdilerde ise hâlâ daha yasakla beraber hocaların takındığı anlamsız ve hastalıklı tavırlarla uğraşıyor pek çoğumuz. Öyle ki yasak konusunda konuşmak için gidilen fakat hocaların kendilerini tanrısallaştırma süreçleri neticesinde bir ‘tapınak’ hâline getirdikleri odalarına kıyafetimizden dolayı alınmıyor; yine aynı hocaların rejim muhafızlıklarına kalkan olarak kullandıkları dersten bırakma, okul uzattırma, soruşturma açma gibi tehditlerine maruz kalıyoruz. İnançlarımıza ve ideolojilerimize her fırsatta ket vurmaya çalışılıyor; ‘örtük engelli, ikinci sınıf vatandaş’ gibi sıfatlarla “alçakça” vasfediliyoruz. Geçtiğimiz günlerde Edebiyat Fakültesi’ndeki başörtülü arkadaşlarımız bir bölüm başkanına ait ‘Mikrop gibi ürüyor musunuz siz?!’ hakaretine maruz kaldılar.
Şurada bir yıl öncesine kadar lavabo kapılarına asılan ‘Başörtüsü takıp çıkmak yasaktır!’ ilanlarıyla durdurulmaya çalışılırken şimdi bizlere hem lütuf gibi aksettirilen ama aslında öte yandan bir göz boyama olarak sunulan binalara ve dahasında sadece birinci katlara girme izni(!)ne tabi tutuluyoruz. Her gün ama her gün okul kapılarında, kıyılarda köşelerde egemen ideolojinin faşist baskılarıyla peruk, şapka takmaya; başörtüsünü çıkartmaya zorlanıyoruz. Bunlara rağmen hâlâ bizi mustazaf değil müstekbir olarak gören arkadaşlar tarafından da sloganlarla, afişlerle, sözlü saldırılarla yıldırılmaya, bazen de egemen yapının bizlere bir hediyesi(!) olarak aydınlatılmaya çalışılıyoruz.
Bütün bunların yanında ne yazık ki bu riyakâr, hastalıklı tavrı görmeyen, görmek istemeyen arkadaşlarımız da ilk sert bakışta geri adım atıyor direnişimizden. Korkutulan, farklı görüşlerin hâkimiyeti altında bulunan kardeşlerimiz istemeden de olsa elimizi bırakmış oluyor karşı duruşumuzda. Her şeye rağmen destek olandan da olmayandan da güç alarak, çoğalarak geliyoruz okul kapılarına ve –inşallah- çok da uzak olmayan zafer günümüzü konuşuyoruz!
26 Nisan 2011 Salı
Kavram Tartışmaları ve Birbirinden Kopmaz İki Kavram: Düşünce ve İfade Özgürlüğü
Düşünce ve ifade özgürlüğü şu sıralar çokça tartışılıyor. Sebebi ise Ergenekon operasyonları kapsamında Ahmet Şık ve Nedim Şener’in tutuklanması ve ‘İmamın Ordusu’ adlı basılmamış bir kitabın taslaklarına el konulması. AB müzakereleri durdurma restini bile çekerken, hükümet bu tutuklamaların kendi beklentileri doğrultusunda gerçekleşmediğini tamamen yargının insiyatifiyle gerçekleştiğini belirtiyor.
Tutuklananlar gazeteci, örgütsel doküman muamelesi gören de basılmamış bir kitap olunca kamuoyunu belirleyen aktörler tarafından sıkı bir düşünce ve ifade özgürlüğü tartışmasına girildi. Bu yazıyı yazma planım ise tamamen zamanlama olarak tesadüfî olarak denk geldi. Çünkü zihinlerimizde Düşünce ve İfade Özgürlüğü tartışmaları yaşanan son gelişmelerle ayyuka çıksa da, bu çıkış olsa olsa benim için bir iki yüzlülüğü ifade eder. Bu iki, birbirine sıkı sıkıya bağlı kavramın tartışılmasının popülerleşmesinden rahatsız olmuyorum elbette. Bir tarafta basın yayın özgürlüğünde ABD’nin bile ilerisinde olduğumuzu söyleyen bir Başbakan, öbür tarafta iğnenin ucu kendisine değince acıdan özgürlükçü kesilen kalemşörler… İkiyüzlülüğü belirtmekte yarar var.
Bu yazının ana sebebi de bu zaten. Bu iki kavram sürekli olarak muktedirleri ve muhalifleri karşı karşıya getirir ve bu karşılaşmadan dolayı bir kavram karmaşası doğar. Muktedirle hesaplaşmaya çalışan muhalifin muktedirlik eğilimi ise bu karmaşanın esas gıdasını oluşturur. Bugün muktedirden canı yanan muhalif , evvelce Musa Anter’in katledilmesinin akabinde Özgür Gündem Gazetesi’nin Diyarbakır ofisinde her çalışanının öldürüldüğünü o dönem umursamazdı bile. Örnekler çoğaltılabilir. Ancak yazıyı bu yönde derinleştirme niyetinde değilim.
Düşünce ve İfade Özgürlüğü, insanlığın evrensel birikiminden yola çıkılarak belli başlı ulusal ve uluslar arası kaidelere aktarılmış ve bu tanımlarda uzlaşılmıştır.
Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslar arası Sözleşme’nin 19. Maddesi’nde ifade özgürlüğü şöyle tanımlanmış:
1. Herkes engel olmaksızın fikirlere sahip olmalıdır.
2. Herkesin ifade özgürlüğü hakkı olmalıdır; bu hak, her türlü bilgi ve fikirleri sınır olmaksızın, sözlü, yazılı, basılmış, sanat ve yahut herhangi dilediği bir medya ortamıyla öğrenme, alma ve verme hakkıdır.
‘Liberal Uzlaşı’ hemen akabinde üçüncü bölümde “ama” diyor kendine göre makul sebeplerle:
3. 2'inci bölümdeki haklar özel haklar ve sorumluluklar getirir. Bu doğrultuda bazı limitler kanunlar tarafıyla uygulanabilir:
• Başkalarının haklarına ve şöhretine saygı;
• Ulusal güvenlik, halk düzeni, veyahutta halk sağlığı ve huzuru.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi de 10. maddesinde benzer ama daha detaylı ifadeler kullanır:
1. Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve vermek özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir.
2. Kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, veya yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için yasayla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabilir.
İfade özgürlüğü ile ilgili kaide daha “amasız”, “fakatsız” kılınarak Amerika Birleşik Devletleri anayasasının birinci maddesini oluşturur ve 15 Aralık 1791 tarihinden beri yerini korumaktadır:
"Kongre herhangi bir dîni kurmak için, uygulamasını yasaklamak için, ifâde ve basın özgürlüğünü ya da insanların barışçıl bir şekilde toplanmasını ve devlete acılarını anlatmasını kısıtlamak için kanun çıkartamaz."
Devrimler ülkesi Fransa’da ise 26 Temmuz 1789’da yayımlanan İnsan ve Vatandaşlık Hakları Beyannamesi’nin 11. Maddesi şöyle der:
"Düşüncelerin ve fikirlerin özgürce paylaşılması; insanın en mühim haklarından biridir: her vatandaş özgürce konuşmalı, yazmalı ve yayımlamalı; muhafaza etmeli (gerekliyse) kanunların sunduğu olanaklarda özgürlüğünün çiğnenmesine cevap vermelidir."
Uluslar arası sözleşmeleri kabul etmiş olan ve AB üyeliği için müzakerelerde bulunun Türkiye’nin bu konudaki tutumu oldukça ikirciklidir. İfade özgürlüğünün hangi şartlarda kısıtlanabileceğini düzenleyen 26. Madde, ifade özgürlüğünü güvence altına alan 25. Maddeden daha uzundur:
25. Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.
Bu maddeye müteakip AB reformları sürecinde bazı değişiklikler ve eklemeler yapıldıktan sonra;
26. Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir. Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz. Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.
Yani 25. Maddenin öngörülemeyen sonuçlarını 26. Madde karşılayamadığı zaman yeni bir kanunun çıkartılması da peşinen hükme bağlanmış durumda. Bir dönem yine çokça tartışılan ve can alan 301. Madde bu uygulamaya bir örnek olarak gösterilebilir. Bu durum genel bir karakterin, bir algılayışın yansıması. Anayasadan tutunda bir köy derneğinin tüzüğüne kadar sirayet etmiş bir durum: daha çok nelerin yapılamayacağı anlatılıyor bize. Sahip olunan hakların ise hangi koşulları yerine getirdikten sonra ircaa edileceği…
AMASIZ FAKATSIZ BİR TEZAHÜR BİR OLAY BİR VURGU
1977 yılının bahar ayında NSPA (Amerikan Nazi Partisi) üyesi 35 kadar Nazi, Chicago’nun Skokie beldesinde bir yürüyüş düzenlemek istemektedir. Bu yürüyüş planını duyan Skokie beldesi ahalisi, ki bu ahali soykırım mağduru Yahudilerden oluşmaktadır büyük ölçüde, yürüyüşün iptali için mahkemeye başvurur ve mahkeme NSPA’nın yürüyüşünü iptal eder, yasaklar. NSPA üyeleri bu durumdan nemalanmak istercesine, Amerika’nın İHD’si sayılabilecek ACLU’ya (Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği) başvurur. ACLU, Amerikan kamuoyunda tutarlı bir şekilde mağduriyet savunucusu olarak bilinir ve NSPA’lılar bir şekilde bunu sınamak ister. Bu amaçla, en temel hakları olan toplantı ve yürüyüş yapma haklarının gasp edildiğini belirterek ACLU’den kendilerini savunmalarını ister. Bu talep dernek içinde büyük bir kargaşaya sebep olur. Ancak, Dostoyevski’nin deyimiyle iki kere iki beş tezahürü tartışmalardan galip gelir ve NSPA savunması üstlenilir. Savunu ABD anayasasının birinci maddesi olan düşünce ve ifade özgürlüğünün teminatı üzerinden yapılacaktır. Neticede dava NSPA-ACLU işbirliğinde kazanılır ve neo-naziler gamalı haç taşımamak karşılığında Skokie’de talep ettikleri yürüyüşü gerçekleştirirler. ACLU ise bu tutarlılığının bedelini 30 bin bağışçısını kaybederek öder.
Bu hikayeyi okuduğumda eleştirilebilir olmaktan çok ütopik bulmuştum. Evet, faşizmin ifade özgürlüğü konusunda ciddi teredütler ya da “ama”, “fakat”larım var. Ve bunlar haklı gerekçelere dayandığına dair itikatim tam… Ancak sürekli iki kere ikinin beş ettiği bir dünyanın hayalini kurmak biraz da ACLU’nun tutarlılığına sahip olmaktan geçer, diye düşünüyorum.
Bu açıdan bakıldığında Türkiye sağıyla soluyla sakat bir düşünce yapısına sahip. Özgürlüklerin koşulsuz savunulması gerektiği olaylarda bile sürekli ama ve fakatla başlayan argümanlar üretiliyor. İktidar merkezli Muktedir/Muhalif çatışmasından kaynaklandığını düşünüyorum bu sürekli yeniden üretilişin. Tekrar tekrar detaya girmeyeceğim ama şunu da söylemeden rahat edemeyeceğim sanırım. Yine bu açıdan Hacettepe’de siyaset yapan alternatif, bir ülke, bir üniversite hatta bir hayat vaat etme iddiasında olan sol/sosyalist siyasetler, gençlik örgütleri de yeterinden fazla olarak amalar ve fakatlar üretmektedirler. Çünkü bu yapılanmaların birçoğu düşünce ve ifade özgürlüğünü koşulsuz savunusunu tezahür etmek yerine stratejik, politik taktiklerine göre bu iki birbirinden kopmaz kavram karşısında sürekli konumlanışlarını yeniden üretmektedirler. Söylemsel olarak dilde bir devamlılıkları söz konusu olsa bile bir bütünlük arz etmedikleri belirtilebilir.
Muktedir kurumların tavırları ise ayrı bir yazı, bir deşifrasyon gerektirirse de bunların hepsini sizlerin bildiğini varsayarak ve bu yazının yeterince uzadığını düşünerek yazıyı burada noktalıyorum.
Bir Direnişin Tarihi ve Şeytanın Müziği
Blues, aslen Afrika kÖkenli bir mÜzik tÜrÜdÜr.Önceleri,köle ticaretinin baslamasiyla birlikte Amerikaya getirilen zenci kölelerin kendi kültürlerini koruyabilmek icin kullandiklari sosyal bir araç oldu. 1865 senesinde köleligin kaldirilmasiyla birlikte Amerikan toplumu icinde yankı buldu ve buradan da tüm dünyaya yayildi. Ortaya çıkış tarihi kesin olmamakla birlikte ilk zenci kölelerin Amerikaya ayak bastigi 1619 senesi, Blues'un dogum tarihi olarak kabul edilebilir. 1865 senesine kadar süren köle ticareti sonucunda Amerikadaki zenci nüfusu yaklasik olarak üç milyonu bulmustur.
Amerikaya getirilen ilk köleler, Mississipi Nehrinin besledigi ve büyük pirinç tarlalarinin bulundugu New Orleans ve Memphis bölgelerine yerleştirildiler. Köleler tarlalarda calisirken bir yandan da hep bir agizdan şarki söylüyorlardi. Bu sarkilarin sözleri ise özellikle seçilmiş, özgürlügü, birligi, beraberligi ve ümidi asilayan, haksizliklari sorgulayan sözlerdi.Çiftlik sahipleri,bu özgürlük çirpinislarini bir nebze de olsa engellemek ve köleleri rahatlatmak icin Cumartesi geceleri eglence duzenlemelerine izin verdiler ama bu eglencelerde soylenen sarkilar ozgurluk cigliklarini daha da alevlendirdi. Boylece ilk blues besteleri ortaya cikiyordu. Ic savaşın sona ermesi ve köleligin kaldirilmasiyla birlikte, Amerikada yeniden yapilanma plani ortaya kondu fakat bu plan beyazlarin ırkçı davranislari nedeniyle bir sonuca ulasamadi. Bunun uzerine zenci halk yeni umutlar için kuzeye yöneldi. Bu göç sırasında Amerikaya gelen göçmenler ile kültür alişverişinde bulundular. Kimi zaman geleneklerinden, kimi zaman yasam bicimlerinden ama ozellikle muziklerinden etkilendiler. Kendi muziklerinde kullandiklari banjonun (ki kokeni Afrikadir) yaninda, Irlanda ve Iskoç göçmenlerden kemani, güneyli göçmenlerden ise mandolin ve gitari öğrendiler. Böylece zenci müziginde etkin hale gelecek gitarin tohumlari da atilmişoluyordu. 1890lara gelindiğinde ise gitar üretimi bir sektör haline gelmeye başlamıştı. Bu sektörün öncülüğünü de gitar üretimini halen sürdüren iki şirket yapmaktaydi: Orville GIBSON ve C.F. MARTIN şirketleri.Bu şirketler ileride ki blues dehalarının adını yükseltecek ve tek kapital ortamı yaratan neden olacaklardı.
1900lerin başina gelindiğinde zenci şarkıcılar ve söz yazarlari,özellikle Memphis sehrinde ortaya cikmaya baslamislardi. 1909 senesinde ise blues tarihi icin belki de ilk altin sayfa açiliyordu. Memphis sehrinin belediye başkan adaylarindan E.H. Crump, yeni yeni kurulmaya başlayan blues gruplarindan biri olan Handys Bandden secim propagandasinda kullanilmak üzere bir parca yazmalarini istemişti.Bu grubun yazdiği Mr. Crump isimli parca ile hem E.H. Crump başkanligi kazaniyor hem de Handys Band, Memphis Blues olgusunu geniş bir çevreye tanıtıyordu.
Bu dönemi izleyen yıllarda, belirli bölgelerdeki müzisyenler,o yerlerin kültür ve etnik yaşantısından etkilenerek farklı blues türleri ortaya koymuşlardi. Yazilan parçalar esas olarak blues altyapısını kabul ediyor fakat özellikle gitaristlerin tekniklerinde bölgeye has bir farklılık göze çarpıyordu.Bir süre sonra ortaya çikan bu yeni türler de bölgelerinin ismiyle anılmaya başlayacaktı.Örneğin Memphis Blues, Delta Blues, Texas Blues gibi. Blues ile caz müziğin yakinlaşmaya başladiği 1930'lu yılların başlarında,ünü daha sonra tüm dünyaya yayilacak olan trompetçi Lois Armstrong, King Oliver Bande katiliyor ve gelecek yirmi yila damgasini vuracak bir müzisyenler böylece taninmaya başliyordu.Gelişen teknoloji ile birlikte blues etkisi de günden güne artiyor, yeni müzisyenlerin ortaya çikmasıyla tüm Amerikaya dalga halinde yayılıyordu.Bu dalgaya jump, boogie veya rhythm & blues diyenler de vardi. Fakat kim ne derse desin, tek bir şey kesindi, kimse geriye bakmıyordu. Artık müzik alaninda gelişim ve yeni keşiflerin yapılma zamanıydı çünkü siyahiler artık nefes almaya başlamışlardı.Blues artık bir marka olmaya başlamış ve belkide siyahiler için tek yol olmuştu.
1948 yılında Riley King isimli bir diskjokey, İLK ZENCİ RADYOSU olan WDIA Memphis ile anlaşıyor ve dört yıl sürecek bir radyo proğramı sunmaya başlıyordu. Bu program sayesinde dinleyicileri ona yeni bir isim takacaklardı: Blues Boy ya da kisaca B.B. KING. KİNG aslında sadece BLUES un simgesi değil özgürlüğün ve direnişinde sembolüydü.Bir zenci direnişin pasif-yavan yaşandığı baskıcı poltikalara karşı bir bakıma böyle gögüs germiş ve insan yerine konulmayan zenci halkın ilk radyosunu açtırmış ve kendisi programını yapmıştır.Irkçı olan beyazlar ise onu sadece hayranlıkla dinlemişlerdir.B.B KING zencilerin özğürlükte ki dönüm noktaları olmuştur.
(Bu tarihler de II.DÜNYA SAVAŞI yaşanmaktadır veya etkisi devam etmektedir...)
II. Dunya Savasi sonrasi Ingiltereden ayrılan Amerikan askerleri, beraberlerinde getirdikleri birçok blues albümünü burada bırakmışlardı.Geride kalan albümler Ingilizler tarafından ilgi görmeye başladi.Böylece BLUES dünyada yayılmaya ve etkileşimlerine başlamış bulunmaktaydı.
1967 li yılların başlarında,kendine herzaman asi çocuk denilen bir ZENCİ daha çığır aşacak,ileriki yıllarda adını sıkça duyacağımız ''Jimi Hendrix'' i tüm dünyaya duyuracaktı.JİMİ,çocukluğu sancılı geçen bir zenci çocuktu.Annesi o küçükken ölmüş ve babasıyla yaşayan,okulda zenci olduğu içiin hergün arkadaşları tarafından aşşalanan,öğretmenin de sevmediği asi bir çocuk karekterine büründürülmüştü adeta.Hendrix ortaokulu bitirmiş fakat Garfield Lisesi'nden mezun olamamıştı.
Hendrix 1960'li yıllarda gazetecilere verdiği bir demeçte: "İnsanlar orda ırkçıydılar, ben başarısız oldum çünkü siyahtım." dedi.
.
.
.
1967 yılında ki ilk konserinde BLUES müziğin adını yine bir ZENCİ hafızalara kazıyor,gitarI tÜm izleyicilerin ÖnÜnde alevler icinde kaliyor ve gitarini blues ateşinin emrine sunuyordu.O tek aşkı gitarına kıyıyor fakat blues sevgisinin kolay kolay sönmeyeceğini de ispat ediyordu. Evet dostlarim, bu ates belki bir gun sönecek ama henüz değil. Cünkü blues sevgisini, tekniğini, ekolünü gelecek nesillere taşiyacak birçok genç bluescu yetişmekte.Çünkü blues örgütlenmesi çok eski yıllara dayanan sevginin,aşkın,direnişin ve baş kaldırının ta kendisidir.
BLUES SEVGİDİR.BLUES BAŞKADIR.BLUES BİR YAŞAM TARZIDIR.BLUES İYİDİR...
Bir Maceradır Anlatalım Dedik; Kısaca Erasmus
"Nasıl oralar iyi mi?, eğitim nasıl daha iyi değil mi? Hocalar nasıl ? dersler nasıl? iyi içmişsindir sen çakkaal?" yurtdışından Erasmus değişiminden döndüğümden beri genelde" kilo almışsın"la beraber en çok verilen tepkiler bunlar oldu. Ben de herkes gibi gitmeden önce bunları da merak ediyordum kültürle beraber. Sonuçta Avrupa'nın belki de en gelişmiş ve güçlü ülkesi olan Almanya'dan bol bol yanıtla da döndüm.
Öncelikle Erasmus için gitmek isteyenlere önerim; eğer akademik kaygılarınız varsa gittiğiniz ülkenin eğitim diline hakim olun ve baştan işi sıkı tutun derim. Sistem farklılıklarını önceden araştırın ve boşa düşmeyin. Örneğin ben biraz sonra bahsedeceğim sistem farklılıkları ve Almanca bilmememden dolayı pek başarılı olamadım tabi başarısızlığımın nedeni biraz da benim bir daha nerden geleceğim Erasmusa mantalitem de rol oynamıştır.
Seçeceğiniz ülkeden bağımsız olarak eğlenme, seyahat ve kültür tanıma gibi önemli erasmus öğelerinde başarılı olmanız tam olarak ordaki erasmus çevrenize bağlıdır, zaten muhtemelen zamanınızın çoğunu diğer Erasmus öğrencileriyle geçiriceksiniz ve size en çok katan şey bu olacak, bir çok kültür ve bakış açısı tanımak ufkunuzu ve vizyonunuzu en çok geliştiren şey olacaktır, özellikle insanla ilgili bir alanda çalışacak arkadaşlar için büyük fırsat. İnsanların aslında birbirinden hem ne kadar farklı hem de ne kadar aynı olduğunu bir daha ikna oldum Erasmusta. Birçok ülkeden, sadece Avrupadan da değil, Asya ve Latin Amerika'dan yurt daha doğrusu öğrenci evi arkadaşlarınız olur ve birlikte eğlenirken, muhabbet ederken veya bir konuda endişelenirken aslında gençliğin ne kadarda aynı olduğunu görmek güzel şey.
Eğitime gelirsek; önceleri eğitim de diplom gibi bizimkine benzeyen ve muhtemelen bizim şuanki sistemimizi onlardan aldığımız versiyondan Avrupa Birliği kararlarından dolayı yakın geçmişte şu an ki sistemine geçmiş Almanya. 3 sene lisans + 2 sene yüksek lisans ile yürütülen bu sistem 3 sene ana eğitimin verilmesi öngörülüyor ve 2 senelik master dönemine kabul ise neredeyse lisansla aynı oranda bu yüzden insanlar bu konuda zorluk çekmiyorlar ve mesleklerine daha yetkin bir şekilde başlıyorlar. Zaten 3+2 yani 5 senelik eğitim neredeyse standart olarak tüm öğrenciler tarafından tamamlanıyor.
Derslere gelirsek bir psikoloji öğrencisi olarak masterdan aldığım bir çok dersi de görünce Türkiye den daha kolay olduğunu söyleyebilirim. Zaten ağır bir ezberden ziyade bilgiye ulaşmayı öğretmeyi kavramış olmalılar. Dersler vorlesung denilen bizim genel derslerimize benzeyen dersler ve o derslerin altkonularına ya da daha spesifik alanlarına dair Seminar , yani öğrencilerin aktif bir şekilde sunum yaparak yürütülen dersler. Benim en zorlandığım nokta ise dayatılmaya alışkın bir insan olarak vize olmamasıydı dolayısıyla derslere finallere kadar hiç çalışmadım ve tabi alman disiplini böyle birşeyi muhtemelen öngöremezdi.
Öğrenci olarak orada ulaşabileceğiniz kaynak ve olanak buradan çok daha iyi, hertürlü araç gereç, kitap, makale, vb., bir öğrenci olarak aktif olmak istediğinizde, hem derslerde hem de sosyal meselelerde , çektiğiniz bir sıkıntı yok aksine destek var. Okulda 5 ay kalacak bir öğrenci olarak öğrenci konseyi seçiminde oy verme hakkımın olması veya sınav için gerekli olan 60 euroluk bir kitabı kütüphaneden hemen temin edebilip çalışabilmem, okulda parti yapılması ya da herhangi bir fikre dair broşür dağıtılması gibi bir çok açıdan örnek verilebilir.
Hoşuma gitmeyen kısımlar da vardı elbet; Almanya'nın psikolojiye bile getirdiği mühendisvari bakış, aşırı maddeye indirgemesi benim orada olası bir şekilde eğitimime devam etme şansım olsa bile muhtemelen gitmeyeceğim bir ortam yarattı. Bilim olduğunu kanıtlamak adına bu kadar biyolojiye indirgenen bir psikoloji anlayışı bana çok mantıklı gelmedi.
Bir Erasmus öğrencisi olarak bir yandan da asgari ücreti bizim hayaledemeyeceğimiz bir düzeyde olan bu ülkede gariban hayatı yaşamak gibi bir durumda var. Özellikle ailenize çok fazla yük olmak istemiyorsanız bayağı dikkat etmeniz gerekiyor, tabi yine de başka ülkeler görmekten geri kalmayarak.
Sonuca gelirsek, özellikle farklı kültürler tanımak ve bunlarla birlikte yaşamanın kendine birşeyler katacağına inanan arkadaşlar için değişim programları çok büyük bir fırsat. Çünkü görmeden, bir kere bile konuşmadan edindiğimiz o milletlere dair önyargılar en iyi ; görerek, tanışarak, konuşarak yıkılıyor. Belki de önyargının ülkemizi parçaladığı günlerde, bunun önemini kavramak daha önemli.
24 Mart 2011 Perşembe
Tekzip ve Özür
Bu elzem yanlışımızdan dolayı başta Sosyoloji Günleri'ne ev sahipliği yapacak olan öğrenci arkadaşlarımız olmak üzere ilgili tüm kurumlardan Beytepe Postası Gazetesi olarak özür diliyoruz.
25 Ocak 2011 Salı
Adalet yerni buldu: 71 öğrenci beraat etti
Bir buçuk yıl önce yaşanan olaylarda TKP üyesi öğrenciler tarafından Hazırlık Binası önünde açılan gazete standına önce özel güvenlik birimleri müdahale etmiş, yüzlerce öğrencinin standı koruması üzerine Bilkent kapısında hazır bekletilen yüzlerce çevik kuvvet polisi okula girerek kütüphaneye sığınan 69 öğrenciyi gözaltına almıştı.
Olayların ardından valilik ve emniyet müdürlüğü direktifleriyle okul yönetimi 100e yakın öğrenci hakkında soruşturma açmış, 7 öğrenciye 1 dönem, 2 öğrenciye 2 dönem uzaklaştırma ve 1 öğrenciye de okuldan atılma cezası vermişti.
Savcılığın hazırladığı iddianameye göre bir polis memurunun yaralanması, sivil polis görevlilerinin kameralarının kırılması, kamu malına zarar ve eğitim-öğretimin engellemesi gibi iddialarla suçlanan 71 öğrenci hakkında 1 ile 3 yıl arası hapis cezası ve 13.500 lira tazminat istenmişti. Mahkeme heyetinin beraat kararının ardından aynı iddialarla okul yönetimi tarafından uzaklaştırılan ve atılan öğrencilerin birbiri ardına tazminat davaları açması bekleniyor.
6 Ocak 2011 Perşembe
Çankaya'ya çıkan ÖTK hangi talepleri iletti?
Bizim ülkemizde de üniversite gençliğinin Avrupalı dönemdaşlarından pek geri kalır yanı yoktu. İkinci Dolmabahçe seferi ile de artık toplum ve medya da tüm bu olan bitenlere kayıtsız kalamadı -hoş gerçi herkes tuttuğunu bulandırdı ya-. En azından kimi gazeteciler ve aydınlar(!) bu öğrenciler ne istiyor acaba, diye sordu -hoş gerçi herkes soruşturduğunu bulandırdı ya-. Ancak başta Başbakan olmak üzere, AB müzakerelerinden sorumlu Devlet Bakanı ve akabinde erkanı, eylemci öğrencilerin hangi yasadışı örgütlerle bağlantılı olduğunu belgeleriyle bildiklerini ifade ederek öğrencilerin darbeye zemin hazırlamak için kullanıldığını ifade ettiler -Kümes Harekatı başlamadan çökertilmişti yani-.
Son olarak ODTÜ... 50 Polis otobüsü, yüzlerce çevik kuvvet polisi, onlarca panzer bir üniversitenin girişini kuşatmış, darbe duyurusu için TRT Ankara Radyosu'nu işgale giden pardon, AKP Genel Merkezi'nin önüne yürümek isteyen 500 kadar öğrenciyi üniversite giriş kapısında kuşatmış,(bir arkadaşımın olayı özetleyen iletisinden alıntı yaparak ve bu alıntıyı geliştirerek) günahkar, cenabet, muhtemel anarşist/terörist adaylarını gusul abdesti aldırmıştı.
Bu toplu abdest alma töreninden sonra Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, öğrenci temsilcileriyle toplantı yapacağını duyurdu. Biz, saniselerle ölçülecek kısa bir süre kim bu temsilciler şaşkınlığına düştükten sonra, çağırılanların ne zaman seçildiğinden bile haberdar olmadığımız ÖTK Başkanları olduğunu hemen anladık. Bizi temsilen de Hacettepe Üniversitesi Öğrenci Temsilcileri Konseyi katıldı Cumhurbaşkanının toplantısına. Muhtemelen ÖTK'yı temsilen de Sayın Burak Bahadır katıldı toplantıya. Lafı uzatıp öğrenciler temsilcileri kimdir, tartışmasına girmeden Beytepe Postası olarak en azından şu soruyu sormak istiyoruz Başkan'a: Sayın Burak Bahadır, tüm samimiyetimizle merak ediyoruz. Ne söylediniz? Hangi sorunlarımızı dile getirdiniz? ÖTK seçim yönetmeliğinin, YÖK disiplin yönetmeliğinin ve üniversite yönetim şeklinin ne kadar anti demokratik bir yapıda olduğunu ilettiniz mi? Öğrenciler olarak okulun geleceği hakkında hiçbir söz hakkına sahip olmadığını ilettiniz mi? Okulumuzun duvarlarına afiş asmanın, sokaklarına stand açmanın yasak olduğunu ilettiniz mi? Bir öğrenci kulubünün açılmasının bürokratik engellemeler yüzünden yıllar sürdüğünü ilettiniz mi? Gerçekten çok merak ediyoruz... Ne söylediniz Allah aşkına!
25 Ağustos 2010 Çarşamba
YÖK'süz Anayasa değişikliği tartışmaları...
Neyse...
Anayasa tartışmaları üç blok etrafında yürüyor ve aslında her ne kadar üç blok olsa da tartışmalar meydanlarda maddeler üzerinden değil de 'yandaş' ve 'candaş' medya üzerinden havuzlu-kooperatifli-boylu-poslu şeklinde yürüyor. İki 'taraf' da az buçuk içerik tartışmaya kalksa bu yaz sıcağında vatanseverliğin doruklarından demokrasinin kırlarına doğru serin bir yolculuğa çıkarıyor bizleri... Yani Alice serinlikler diyarında... EVET de çıksa HAYIR da çıksa 13 Eylül sabahı Çarli'nin çikolata fabrikasında hissedar olacağız hepimiz.
Daha önce, 26 Ekim olayları için, koca koca akademisyenlerin işini gücünü bırakıp, komisyonlar kurup 96 Beytepeli'yi günlerce sorguya çekip, tam final arifesinde, finallere de girmeyecekleri şekilde 7'sine 6 ay, 2'sine 1 yıl ve 1 öğrenciye de okuldan atılma cezalarını yağdırdığı süreçte de Anayasa Değişikliği Paketini gündeme getirmiştik YÖK Disiplin Yönetmeliği ekseninde... Demiştik ki 'Peki bizim anayasamız (TCK'mız) olan öğrenci disiplin yönetmeliğimiz ne olacak?'. Görünen o ki bir süre daha YÖK'lü demokratikleşmeye devam edeceğiz. Bir iki kez anamuhalefet partisi lideri cılız bir şekilde YÖK'ü kaldıracağız, dedi ve bir iki kez de iktidara hani YÖK'ü kaldıracaktın, dedi ama bu itirazlar havuzlu villalar kadar para etmiyor, pardon, oya dönüşmüyor.
Keşke başta kendi ÖTK'mız olmak üzere, demokratik gençlik örgütleri, öğrenci dernekleri, mezun öğrenci dernekleri, öğretim üyesi dernekleri, eğitim sendikaları bu tartışmalara, 12 Eylül Faşizminin YÖK üzerinden üniversiteler üzerinde kurduğu ve hala devam eden vesayetini konu etselerdi.
Oylanacak Anayasa değişikliği paketinde yok yok. 'Hür demokratik parlementer sistem'de üniversiteler ise biraz daha oyalanacak. Kenan Paşa'nın göz bebeği YÖK ve onun ceza yönetmeliği olduğu yerde duruyor ve bu ülke, bu 12 Eylül'de biraz daha demokratikleşecek. Daha bilimsel ve daha özerk üniversite isteyenler ise biraz daha üniversitelerin tam göbeğinde fişlenecek, yargılanacak, uzaklaştırılacak gerekirse joplanacak, gazlanacak... Üstelik bunlar artık daha 'demokratik' ya da 'sivil diktatörlük tehlikesini atlatmış' bir ülkenin başkentindeki ve dört bir yanındaki üniversitelerin hepsinde yaşanacak.
Görünen o ki, önümüzdeki sene 'Nerde Kalmıştık?' diye bir başlık atıp kaldığımız yerden aynı şeyleri epeyi bir zaman söylemeye devam edeceğiz anlaşılan.
3 Haziran 2010 Perşembe
Beytepe Postası Gazetesi yıllık değerlendirme yazısı
Finaller biterken, dolayısıyla birçoğumuz için okul kapanırken klişe sözlere çok da yer vermeden gazetemizin bir yıllık serüveni hakkında değerlendirmemizi sizlerle paylaşmak istiyoruz.
Kısıtlı olanaklarımızla bu sene çıkarttığımız 6 sayı ile Beytepe'nin gündemini, yaşananları tartışmaya açtık. Tartışmaya açtık diyoruz çünkü genellikle gündeme taşıdığımız olaylar hakkında zaten takipçilerimizin birçoğunun haberi, bilgisi vs... vardı.
Beytepe Postası Gazetesi olarak ise bizim yapmak istediğimiz sadece haberi sunmak değil aynı zamanda olaya dair bir bakış açısı kazandırmayı, "hiç yoksa bir de burdan bakın olaya" durumunu yaratmayı başarmaktı. Sene başında polisin okula girip onlarca öğrenciyi göz altına alması haberimizde de, gerilimli ÖTK seçim sürecini yansıttığımız röportaj haberlerimizde de, şenliklerde yaşanan Serdar Ortaç protestosunu aktarırken de hep bu şekilde yaklaşmayı amaçladık niyetten bağımsız hatalarımızla birlikte.
Bu anlamda Beytepe Postası Gazetesi gönüllüleri olarak bir amacımız kampüsteki demokratik fikir telakkisi ve tartışma ortamını güçlendirmek ise diğer bir amacımız ise bağımsız; ancak öğrencinin tam çıkarlarını gözetmek hususunda taraflı bir medya ağını örmek...
Birinci amaca yönelik kısım kuşkusuzki çok sesliliği, çok sesliliği korumak ise ön koşullanmalara saplanmamayı gerektiriyor. "Öyle" düşünenlerle "Böyle" düşünenler neden öyle ve böyle düşündüklerini konuşmaları gerekiyor bizce ve Beytepe Postası Gazetesi bu amacın aracı olmayı hedeflemektedir. -Unutmadan ekleyelim: Tabiki "'ÖyleBöyle"' düşünenlerin gazetesi olmayacak Beytepe Postası.-
İkinci kısımdan kastettiğimiz ise; kimseye hesap vermemek ve hiçbir grubun, yapılanmanın, odaklanmanın çıkarına hareket etmemektir. Kendimizi sorumlu hissettiğimiz tek düşünce öğrencinin tam lehinde özgür üniversite... Yani söz söyleme, fikir üretme ve eyleme özgürlüğünün sağlandığı, tiyatro topluluğuna Mehmet Akif Salonu'nun verildiği, dağcılık klubüne ödenek sağlandığı vs... öğrenci topluluklarının etkinliklerinin kısıtlanmadığı, yurtların 300-500 lira olmadığı, bol oturaklı kantinlerin kapatılıp yerine büfelerin açılmadığı, saçma sapan sebeplerle öğrencilerin okuldan ceza almadığı bir üniversite...
İkinci kısıma yönelik yani hedeflediğimiz bağımsız öğrenci medyası konusundaki eksikliklerimiz ise teknik meselelerden kaynaklanıyor. Facebooktaki grubumuz bu eksikliğe yönelik. Bu anlamda yeni bir websitesini de en kısa zamanda yayına sokmak amaçlarımız arasında.
Diğer yandan da üniversitedeki fanzin ve yayın çevreleriyle iletişime geçmek, bu yayınların daha geniş çevrelere ulaşması için dayanışmak, tanıtmak da temel ilkelerimizden biri.
Eksikliklerimizden bir diğeri de gazetemizi söz verdiğimiz üzere düzenli aralıklarla yayımlayamamak. Bu problemi de seneye bize katılacak yeni Beytepe Postası gönüllüleriyle çözebileceğimizi umuyoruz.
Kampüs hayatına yön ve renk veren herkesle diyaloğa ve birlikte bir şeyler yapmaya hazırız. Eksikliklerimizin bilincindeyiz ve fikirlerimiz konusunda kafalarımız oldukça net. Sizlerinde desteğiyle Beytepe Postası'nı daha üst noktalara taşıyacağız. Şimdiden bu uzun ve göz yorucu yazı için sizlerden özür diliyoruz. Sıkıntısız ve mutlu bir yaz tatili geçirmeniz dileğiyle... Şimdilik hoşça kalın.
28 Mayıs 2010 Cuma
'Sözde' ben bir öğrenci olmaya geldim
UZAKLAŞTIRMA VE OKULDAN ATMA
200'ün üzerinde açıldığı tahmin edilen soruşturmaların yanında, okul yönetimi öğrencilerinin ailelerine de bir mektup göndererek "çocuklarını adam etmesini" istedi.
Son olarak 26 Ekim olaylarından dolayı 8 öğrenciye bir dönem, 1 öğrenciye iki dönem ve 1 öğrenciye yükseköğretim kurumlarından atılma cezası verildi. Cezalar için 6 ay beklenerek final öncesi son Cuma açıklandı ve birer dönem uzaklaştırma alan öğrenciler final haftasından itibaren okula alınmayarak fiilen cezaları iki döneme çıkartıldı.
Uzaklaştırma cezalarını final haftasından itibaren uygulamaya koyan üniversite yönetiminin bu tavrı idari mahkemeden dönüp dönmeyeceği açılacak karşı davalar sonucunda belli olacak.
24 Mayıs 2010 Pazartesi
Hacettepe ne olur bizi balkabağına çevirme
Hacettepe Üniversitesi’ne bağlı er-kek ve kız yurtlarının cuma ve cu-martesi yurtlara giriş saatinin gece 2 ‘den 12’ye alınması yurt öğrencileri tarafından protesto edildi.
Kampüste "Külkedisi" adlı bir masal oyunu tekrardan gösterime girdi, ama bu sefer ne ortada balkabağına dönüşecek araba ne de camdan ayakkabı var bu sefer öğrenciler var. Yurt öğrencileri bu sokağa çıkma yasağı politikasını ;yurt yönetimine karşı gerçekleştirdikleri ‘’sivil itaat-sizlik’’eylemleri ile yurtlara geç gire-rek protesto ediyorlar. Ve bir yan-dan ‘’Özgür kampüs istiyoruz"; "Yurtlar uyuma haklarına sahip çık"; "Susma sustukça sıra sana gelecek", "Oradan bakma aşağıya gel!" ‘’Müşteri değil öğrenciyiz" sloganlarıyla haklarını arıyorlar.
Ama öğrenci hareketlerinin temeli birbirinden uzak değildir.Çünkü ‘’öğrenci’’ sistem tarafından sürekli şekil verilmeye uygun ‘’hamur ‘’gibi muamele görür ama öğrenciler daima gereken cevabı verir… 2 ay önce aynı eylemi evet aynı eylemi Tayvan’da Ulusal Koahsiung Normak Üniversitesi Öğrencileri (‘’Stu-dents of the National Kaohsiung Normal University (NKNU))’ tarafından gerçekleştirildi ve yine bunda50 yıl önce Amerika Birleşik Devletleri’nin bir çok konuda siyasetini de ğişterecek 68 kuşağı öğrenci hare-ketlerinin temeli Kaliforniya, Berke-ley Üniversitesi’nde yine aynı yurt sorunları üzerinden başlayan eylemlilikleri gerçekleştiren; haklarına sa-hip çıkan öğrenciler tarafından atıldı.
Eylem sırasında yurt öğrencisi arkadaşlarımızdan biri Beytepe Posta-sı’na şunları dile getirdiler: Dışarda ‘’yetişkin bir birey ‘’olarak muamele görüp kampüs içerisinde ise gözet-lemelere; turnikelere; kameralara ,hatta hangi konuyu tartışıp tartışa-mayacağımıza dair kısıtlamalar ge-tirilip apoliteze edilmemiz ,bunları ‘’aştığımızda’’ da; ’’velilerimize’’ şikayet edilip çoçuk muamelesi gör-memiz yetmezmiş gibi bu sefer de giriş saatlerine kısıtlamalar getiril-mesi bizleri çileden çıkardı.’’dedi.
Yurt yönetimi bu sefer diğer kız kar-deşleri Rektörlük ve SKS ile ‘’Mo-dern Külkedileri’’nin isteklerine kar-şı artık kulak tıkayamayacaklarını hep birlikte göreceğiz...
Bizim Anayasamız olan Öğrenci Disiplin Yönetmeliği ne olacak?
Gündem anayasa değişikliği… iktidar ve muhalefet evetçiler ve hayırcılar olarak bölünmüş, içerikten uzak kaotik bir tartışma ortamı devam etmekte Muhalefet, bu değişiklik paketiyle “rejimin son kalesi” yargının düşürülmeye çalıştığını iddia etmekte, iktidar ise zaten siyasallaşmış yargının bu yolla bağımsız bir niteliğe sahipolacağınısöylemekte. Özünde demokratikleşme niyeti ve hedefi olmayan bu değişiklik paketi, aslında kısmi olarak sendikal hakları genişletmesi açısından önemli. Ancak tasarıda memurlara toplu sözleşme hakkı tanınsa da hala grev hakkı tanınmıyor. Yargıdaki ikililiğe (Askeri ve sivil yargı) son verilmiyor. Seçim barajı düşürülmüyor, dokunulmazlıklar kalkmıyor… YAŞ kararlarının itiraza açık hale getirilmesi, savaş hali dışında sivillerin sadece sivil mahkemelerde yargılana-bilecek olması iyi; ancak en temelinde 12 Eylül’ün ürünü olan mevcut anayasanın ruhunda temel bir değişiklik olmayacak.
Gelgelelim bizim anayasamız sayılabileceği gibi aslında doğrudan TCK’mız (Türk Ceza Kanunu) olan Öğrenci Disiplin Yönetmeliği’ne… Anayasa ile aynı dönemin ürünü. 12 Eylül cuntacıları zaten toplumda çeşitli katmanlardan örgütlülüğü ve bilinçliliği temsil eden dört ana alanda iğdiş etme operasyonu gerçekleştirmişti. Bu alanlardan bir tanesi de üniversitelerdi. Üniversitelerde bir taraftan 1402 Sayılı Karar ile akademisyen kıyımı yapılırken diğer taraftan da “haylaz” öğrencileri hizaya sokmak için de TSK Öğrenci Disiplin Yönetmeliğinden devşirilerek YÖK Öğrenci Disiplin Yönetmeliği yürürlüğe sokulmaktaydı. Değişen zaman, şartlar ve ülke gündemiyle birlikte bu yönetmeliğin de artık değiştirilmesi gerektiği, eğer illaki olacaksa öğren-cilerin daha özgürlükçü bir yönetmeliğe tabi tutulması gerektiğini eğer illaki olacaksa öğrencilerin daha özgürlükçü bir yönetmeliğe tabi tutulması gerektiğini, en azından bu gerçekliği tartışmaya açmak gerektiğini düşünüyorum. YÖK Öğrenci Disiplin Yönetmeliği de bir nevi bizim ana yasamız sayılır ve özü de tıpkı 82 Anayasası’nın özü gibi yasakçı ve korumacıdır. Bu özün yansıması, metin incelendiği zaman çok rahat görülebiliyor.
Disiplin cezaları dört başlıkta toplanmış: Uyarı, Kınama, bir haftadan bir aya ve yıla olmak üzere uzaklaştırma ve yükseköğretim kurumlarından atılma… Bu başlıkların bentleri birbirlerinin benzeri olmakla birlikte bir sonraki bir öncekini kapsayacak şekilde düzenlenmiş. Yani disiplin soruşturmacılarının en üst düzeyden cezalar vermesi teşvik edilmiş.
Kınama, uzaklaştırma ve atılma maddelerinde ceza verilmesi öngörülen disiplin suçları arasında en yaygın ve bas-kın “suç” olarak siyasi faaliyetler tanımlanmış. Siyasi faaliyetlerde bulunmak, yükseköğretim kurumu duvarlarına siyasi içerikli afişler, duyurular asmak, resimler çizmek, si-yasi dernek faaliyetleri yürütmek, izinsiz toplantılar almak, yükseköğretim kurumları yöneticilerinin kararlarına karşı faaliyetlerde bulunmak gibi davranışlar doğrudan suç un-suru olarak görülmüş.
İlginç değildir ki, Türkiye’de devlet otoritesini yeniden sağlamak iddiasıyla yönetime el koyduklarını söyleyen cuntacıların bu mantığı Öğrenci Disiplin Yönetmeliğine de aynen yansımıştır. Siyasi suçlardan sonra kendine en çok yer bulan ceza gerektiren suç tanımlaması olarak “törenleri engelleyici tutum ve davranışlar” yer almış. Unutmadan ekleyelim, kopya çekmek de okuldan atılma sebebi…
Uyarı cezaları dışında kalan kınama, uzaklaştırma ve atılma cezalarına ise üniversite içinde itiraz etme yolları kapatılmış ve sadece idari mahkeme yolu açık bırakılmış.
Yani neresinden tutsanız elinizde kalacak bir yönetmelik… Hala yürürlükte. 26 Ekim 2009 günü okulumuzda yaşanan polis müdahalesinin, kafalarımızda patlayan gaz bombalarının, 69 Beytepeli’nin gözaltına alınmasının sebebi de işte bu metin. Çünkü bu metne göre, Kızılay’da ki kitapevlerinde devlet izinli satılan yayınların, yükseköğretim kurumlarında dağıtılması, okutulması yasak.
Bu yönetmelik üniversiteliye benim izin verdiğim ölçülerde düşün, diyor. Aslında düşünme, siyaset yapma, hak talep etme, ülke gündemine dair söz söyleme diyor.
Bugün de kampus hayatımıza baktığımızda birkaç demokratik gençlik örgütünün faaliyetleri dışında, öğrencilerin söz söyleyebileceği, düşünsel kültürel alanda kendini geliştirebileceği, hak talep edebileceği kanallar olması gereken başta ÖTK ve öğrenci klüplerinin yetersizliği, işlevsizliği yeterince göz önünde değil midir? Sözde özerk olan ama gerçekten bundan yoksun olan üniversitelerimizin daha demokratik ve daha özerk bir yapıya sahip olması için başta yükseköğretim kanunu ve YÖK’ün yapısı olmak üzere, tüm yükseköğretim sisteminin ve bu arada özellikle de Öğrenci Disiplin Yönetmeliğinin radikal bir değişime tabi tutulması zorunludur.
Şunu yapma, böyle davranma diyen bir yönetmelik yerine öğrencinin söz söyleme hakkını en geniş ölçütlerde tanımlayan, üniversite içi demokratik kamuoyunu sağlayacak örgütlenme özgürlüğünü tanıyan (öğrenci topluluklarını alanlarında faaliyet yürütmeye teşvik eden, maddi olanaklar sağlayan, yeni kulüplerin kuruluşundaki bürokratik engelleri kaldıran, ÖTK yönetim kurulu üyesi olmak için herhangi bir disiplin suçu işlememe ön koşulunu kaldıran ve ÖTK’ya üniversite yönetiminde söz hakkı veren, yasal demokratik örgütlenmelerin faaliyetlerine engel olmayan) tarzda yeniden düzenlenmelidir. Ancak böyle bir durumda gerçekten özerk ve demokratik bir üniversite varlığından söz edilebilir.
Öğrenci Disiplin Yönetmeliği’ne göz atmak isteyenler aşağıdaki linkten ulaşabilirler: http://dsmyo.ankara.edu.tr/yokdy.pdf
‘Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı’
Ortaç’a çatallı protesto
Şenliklerin son günü sahne alan Ortaç, Ahmet Kaya’nın hayaletinden bir türlü kurtulamıyor. Saat 22.00 civarında önce dansçıları sonra kendisi sahne alan ve Şeytan adlı şarkısını söyledikten hemen sonra “Ahmet Kaya ölümsüzdür”, “Bahtiyar” ve “Yaşasın Halkların Kardeşliği” sloganları eşliğinde 200 kadar Beytepeli’nin çatallı ve yumurtalı protestosuna uğradı ve sahneyi terk etmek zorunda kaldı. Sahneden yapılan anonslara rağmen 20 bin kişi şenlik alanını terk etti. 11 Yıl önce Ahmet Kaya’ya çatal atmıştı 1999 yılında Magazin Gazetecileri Derneğinin ödül gecesinde sahne alan Ahmet Kaya, “Merhaba dostlar ben bu ödülü halkıma armağan ediyorum. Bir de açıklamam var. Unutmamak lazım ki annem; Türklerle Kürtler ayrılmaz bir bütündür, derdi. Kürtçe bir müzik söyleyeceğim ve bunu klip yapacağım. Onu yayınlayacak yürekli bir kanal, delikanlı bir kanal elbette ki vardır” diye konuşmuş ardından aralarında Serdar Ortaç ve Ercan Saatçi gibi ünlü(!) simaların çatallı bıçaklı saldırısına maruz kalmıştı.
Bu sene de şenliklerde değişen bir şey yok
Sigara satışının yasak olduğu okulda üniversite memurları bile sigara, bira sattı. Beytepe işporta mekanı oldu. 3 gol atan 15 lira kazandı. Öğrenci topluluklarının silikleştirilip stand açamadığı okulumuz şenliğinde alakasız bir şekilde hayvanseverler stand açtı. Kavga gürültü eksik olmadı.
Sözler tutulmadı Olaylı ÖTK seçim sürecinden sonra seçilen yeni yönetimin ilk vaadini tutmadı. Geçen sayımızda gerçekleştirdiğimiz ÖTK röportajında Başkan Burak Bahadır şenliklere bu sene dışarıdan kim-senin alınmayacağını söylemişti. Ancak bu yıl ki bahar şenlikleri de geçen yıllardan bir fark ortaya koyamadı. Bahadır’ın yine aynı röportajda vaat ettiği şenlik gelirleriyle durumu kötü olan öğrenciler için burs fonu için ÖTK yönetiminin sözünü tutup tutma-yacağı merak konusuyken şenlikler yine eleştirilerin odağına otur-muş durumda. Konuyla ilgili olarak bize görüşlerini bildiren Hacettepeliler ise şenliklerimizi diğer üniversite şenlik-leriyle kıyaslayarak yetersiz olduğunu belirtikten ÖTK’ya ağır eleştirilerde bulundular.
‘ODTÜ işi biliyor’
Facebook üzerinden “Şenlikleri nasıl buldunuz? Şenliğimiz ODTÜ, A.Ü. gibi diğer üniversite şenlikleriyle kıyaslandığında neleri fazla neleri eksik? Sizce ÖTK yönetiminin değişmesi, şenliklerin kalitesini arttırdı mı?” sorularımıza yanıt verenlerden Deniz Kesmez: “ODTÜ bu işi biliyor. Bizim okulda şenliklerin tamamen göstermelik olduğunu fark ettim ODTÜ’ye gidince. Orada ÖTK'dan olmayan öğrenciler de şenliğe her açıdan katılım gösterebiliyorlar kendi emekleriyle, fikirleriyle, ürettikleriyle.üstelik bi alana da tıkılmıyorlar bizdeki gibi” Baran Özkaya: “Bence okuldaki şenlik daha çok amfi etrafına kurulmuş bir pazar yeri ve insanlarda alışverişe gelmiş gibi bi havası vardı daha çok. Okul genelinde şenliğin olduğu sadece akşamları fark ediliyor sabah normal okula gelinmiş gibi çok durgun geçti. ODTÜ ise her zamanki gibi Hacettepe'den çok daha güzel gerçekten insanlara o zevki tattıracak düzeyde bir şenlik organize etmişti. ÖTK'nın değişmesi hiçbir farklılık getirmedi bence hala aynı rezalet kavgalar, dışarıdan alakasız kişilerin alınması…” Tuğçe Çapar: “Bence bahar şen-likleri gece çıkan bir ünlünün kon-serinden ibaret olmamalıdır. Şenlik anlayışımızı değiştirerek başlama-lıyız. ODTÜ’de durum böyle değil. Mesela tüm gün şenlik tüm gün eğlence tüm gün öğrenci kendisini tam bir şenlik ortamında hissediyor. Bizse gündüzleri iki üç çarpışan arabayı getirerek şenliği tüm güne yaydığımızı düşünmekle kalıyoruz. Bu gündüz eğlenceleri sırasında ÖTK’nın ayrı bir çaba harcamasına da gerek yok 107 klu-bü olan bi okul buna yeter zaten her topluluk bir stand açıp kendince etkinlikler düzenlese öğrencide gündüz bir gondola bilmem kaç para bayılmaz. Kampüsümde şen-lik geceleri benim neden güvenliğim yok.”
ÖTK’DAN ORTAÇ YORUMU: ESKİ ÖTK YÖNETİMİNİN İŞİ
ÖTK yönetimi Facebook üzerinden yayımladığı bir açıklama ile Serdar Ortaç’a yönelik gerçekleştirilen Ahmet Kaya protestosunu eski ÖTK yönetiminin ve özel güvenlik şirketi ATK içindeki bazı kişiler tarafından organize edildiğini iddia etti. Bu açıklama ile eski ve yeni yönetimler arasında süregelen tartışma daha da alevlenecek gibi. Açıklamada “Eylem; Eski ÖTK yönetimlerinin organize ettiği Hacettepeli bir grup öğrenci tarafından gerçekleştirilmiştir. Bu eylemin yapılma sebebi ise geçmiş yıllarda buradan sağlamış oldukları büyük rantın artık burs fo-nuna aktarılacak olmasıdır. Bu eylem çerçe-vesinde ne yazık ki üniversitemizin özel gü-venlik şirketi olan ATK'nın içinden bir takım şahıslardan da destek almışlardır” ifadelerine yer verilirken eylemi gerçekleştiren öğrenci-ler bir bildiri yayımlayarak ÖTK yönetimini yalanladı ve eylemi sahiplendi. Şenlik sonra-sı facebook üzerinden açılan “Hacettepe Ah-met Kaya’ya yapılanları unutmadı”, “Hacet-tepe ÖTK istifa etsin diyenler”, “Hacettepe 2010 şenliklerini eleştirelim” gibi gruplar üzerinden tartışmalar sürerken, ÖTK Başkanı Burak Bahadır kendi web sitesinden olaylar-la ilgili yeni bir açıklama yayımladı. Bahadır’ın açıklamalarına karşılık 2006-07 döne-mi ÖTK Başkanlığı’nı yapmış olan Emrah Işık ve Hüseyin Pilavcı da birer yazıyla karşılık verdi..
7 Mayıs 2010 Cuma
Yurtta kalan öğrencilerden 'saat' protestosu
ÖĞRENCİLERDEN YURT YÖNETİMİNE BESTE
Sıhhıye'deki yurtlarda ve özel öğrenci evlerinde kalan öğrenciler için böyle bir uygulamanın söz konusu olmadığını düşünen eylemci öğrenciler, yurt yönetiminin kendi sosyalleşmelerinin önüne bir engel daha koyduğunu belirterek, tepkilerini kendi aralarında yaptıkları bir beste ile dile getirdi:
"Yurt turnikesinden atlayamadım/Giriş 12 oldu katlanamadım/Bu müdürün işini anlayamadım/Toplanın arkadaşlar birlik olalım"
Öğrenciler tepkilerini geceyarısı 02:00'ye kadar top oynayarak, bir biriyleriyle sosyalleşerek ve sloganlarla dile getirdiler. Kendiliğinden gelişen bu eyleme ise Özel Güvenlik Birimleri'nin (ÖGB) her hangi bir müdahalede bulunmadığı öğrenildi.
22 Nisan 2010 Perşembe
ÖTK nereye gidiyor?

Türkiye’ de Öğrenci Temsilciler Konseyi ülkenin dört bir yanından üniversiteye gelmiş olan öğrencilerin, fikir özgürlüğüne ve toplumsal dayanışmaya örnek düzeyde genç bir toplum kesimini oluşturması için bir araçtır. ÖTK, Hacettepe Üniversitesi’nde olduğu kadar birçok üniversitede öğrenci ile yönetim arasındaki bağı sağlamak için çalışan fakat bu görevini yerine getirirken yıl-lardır yaptıkları ve yap(a)madıkları ile daima bir tartışma konusu olmuştur. Fakat bu sefer tartışmanın konusu seçimlerin tekrar yapılması ve usulsüzlük iddası. Hüseyin Pilavcı ve Hatice Yıldırım, eski ÖTK yönetimi adına karşı iddaları yanıtlarken hiç bir sorudan kaçınmadan cevaplandırdılar Beytepe Postası’nın sorularını. İşte o röportaj…
Beytepe Postası: Geçen sene ÖTK’nın düzenlediği şenliklerde para kaçırılması iddialarına ne yanıt veriyorsunuz? Hüseyin Pilavcı: Böyle bir şey olması söz konusu değil. Bizim dönemizdeki verilen para, yani üniversiteden, sadece ses sistemine harcanıyor. Her şeyi sponsorlarla görüşüp menejerler aradan çıkartılarak, bulduğu sponsorla para anlaşması yapması mümkün değil. Sponsor parayı üniversitenin hesabına yatırıyor. ÖTK’nın para alması mümkün değil. Şenliğin gerçekleşmesi için elimizden geleni yaptık.Dünyanın emeğini verdik.
B.P.:Peki geçen sene Facebook ve benzeri sosyal paylaşım sitelerinde yer alan taciz ve uyuşturucu satılma iddialarına ne yanıt vereceksiniz? H.P.: Bundan bizimde haberimiz oldu.ÖTK olarak böyle bir şeye göz yumulmasına bırakın bunu yapabilecek kişilere, il önce, suç duyurusu açarız. Bilişim suçlarından dava açmayı düşündük bu iddiayı gündeme getirenlere karşı ama seçim olayları yüzünde ilgilenemedik. Taciz olaylarının varsa en baştaki sorumlusu ÖTK’dan çok alanın güvenliğini kim sağlıyorsa ondadır. ÖTK’nın her tarafta gözü olmasını bekleye-meyiz. Ama 4 günlük güvenlik raporlarında hiç bir şekilde taciz ve uyuşturucuya dair böyle bir olaya rastlanmamıştır.
B.P.: Üniversite şenliklerine dışarıdan insan alınması hakkında ne düşünüyorsunuz? Neden böyle bir uygulama var? H.P.: Şenlikler yapılırken zaten az miktarda bir para ile yapıyoruz. Şenliğin çeşitli gelir getirici kalemleri vardır. Yiyecek, içeçek gibi; ama bunlar yetmeyince dışarıdan gelenlere bilet kesilmesiyle kapatmaya çalıştık. Hacettepe’de mecbur kalıyoruz bütçe sıkıntısı yüzünden. Bu uygulamanın yanlış olmasını kabul etmemizle beraber bu sene eğer devam etseydik sadece üniversite öğrencisi alacaktık. Yeni yönetim öğrencinin şenliğini firmaya vermiştir. Bu arada büyük rantların dönmesi olasılığını güçlendiren çok tehlikeli bir durumdur. Kaldı ki, arkadaşlar bu yıl dışarıdan kimse alınmayacak diyor ancak firmanın elemanlarının kapı kont-rolünde bulunup Hacettepe Öğrencisi dışındakilerden ücret alma işlemini ne kadar sağlıklı yapacaklar, burası tartışılır.
B.P.: Seçimlere gelelim genel olarak anlatır mısınız? Neler oldu 23 Kasım 2009 seçimlerinde? Hatice Yıldırım: 2005 tarihli YÖK Öğrenci Konseyleri ve YÖK Ulusal Öğrenci Konseyi Yönetmeliği'nin "bir temsilci üst üste en faz-la 2 dönem temsilcilik yapabilir" ibaresinden yola çıkılarak, Sağlık Bilimleri Fakültesi temsilcisi ve ÖTK Başkanı İlker Pazarbaşı ve Edebiyat Fakültesi temsilcisi Hüseyin Pilavcı'nın temsilciliğinin düşürülmesinden sonra ve aynı yönetmeliğe göre, seçim kuralına aykırı olarak yapılan Tıp Fakültesi seçimleri iptal edilerek Tıp Fakültesi temsilcisi Burak Bahadır'ın temsilciliğinin düşürüldü.YÖK Öğrenci Konseyleri ve YÖK Ulusal Öğrenci Konseyi Yönetmeliği'nde yer almamasına rağmen, Hacettepe Üniversitesi Öğrenci Konseyi 1999 Yönergesi baz alınarak yapılan; sınıf temsilcileri seçilmemesi sebebiyle Spor Bilimler ve Teknolojileri Yüksekokulu seçimleri iptal edilerek temsilci İbrahim Özgür Türkalp'in temsilciliğinin düşürülmesi ve tüm bu sebepler ile genel seçim iptal edildi.
B.P.: İkinci seçim tarihinde neler oldu, 8 Mart seçimlerinde? H.P.: Bu sürede, ÖTK’ ya vekaleten Başkanlık yapması için İBBF temsilcisi ve Öğrenci Temsilciler Konseyi Genel Sekreteri Hatice Yıldırım atandı. 8 Mart 2010 tarihinde ÖTK Genel Kurul toplantısında, Yönetim Kurulu seçimlerini yapmak üze-re toplandı. Ancak; seçim öncesinde Edebiyat Fakültesi yeni temsilcisi Didar İSMAİLOĞLU için seçimden hemen önce yapılan itiraz, Seçim Komisyonu toplanmadan ve yazılı bir karar belgesi olmadan, sadece Özgür Türkalp'in itiraz dilek-çesine göre davranılmış ve temsilcinin temsilcilik niteliği 2005 tarihli sayılı Yüksek Öğretim Kurumları Öğrenci Konseyleri ve Yüksek Öğretim Kurumları Ulusal Öğrenci Kon-*seyi Yönetmeliğinde yer alan niteliklere aykırı olmamasına rağmen temsilciliği düşürüldü. Gerekçe olarak, temsilcinin alttan 2'den fazla dersi olması olarak gösterildi. Ancak, 2005 YÖK Yönetmeliğinde böyle bir madde yok. Bu madde, üniversitenin 1999 ÖTK Yönergesinde yer alır. Yönergeler, Yönetmeliklerin altında olup, onların eksikliklerini tamamlamak amacıyla kullanılırlar. 1999'da yapılmış bir yönerge, 2005’teki Yönetmeliğin eksikliklerini tamamlayamaz. 2005ten sonra yapılan bir yönerge olsa idi, o bahsi geçen yönetmeliğin eksiklerini kapatabilirdi. Bilgisizlik veya dikkatsizlik sonucu ya-pılan bu yanlış, hukuk müşavirlerince de dile getirildi.
B.P.: Peki ikinci seçime itirazınız neden? H.Y.: Temsilciği düşürülen Edebiyat Fakültesi Temsilcisinin yerine yeni bir temsilci seçilmeden yapılamayacak olan seçimler yapılmaya çalışılmıştır. Ayrıca, bugüne dek her Hacettepe Üniversitesi öğrencisi ÖTK'nin doğal üyesidir felsefesiyle Genel Kurul toplantılarına katılabilen öğrenciler ve bölüm-sınıf temsilcileri salondan çıkarılmıştır. Ve yine, YÖK Öğrenci Konseyleri ve YÖK Ulusal Öğrenci Konseyi Yönetmeliği gereğince Öğrenci Konseyi Denetleme Kurulu, Öğrenci Konseyi Genel Kurulu ta-rafından, görev süresi bitmekte olan ve öğrenciliği en az bir yıl daha devam edecek olan Öğrenci Konseyi Yönetim Kurulu üye-leri arasından seçilir. Ancak 08.03.2010 tarihli seçimde bahsi geçen kriterlere uygun kişilerin de içinde bulunduğu bir grup temsilci salon dışına çıkarılmıştır ve Denetleme Kurulunda görev alma hakları ellerinden alınmıştır ve yine, Yüksek Öğretim Kurumları Öğrenci Konseyleri ve Yüksek Öğretim Kurumları Ulusal Öğrenci Konseyi Yönetmeliği 2. kısım, 8. bölüm, 21. madde gereğince Öğrenci Konseyi Denetleme Kurulu, Öğrenci Konseyi Genel Kurulu tarafından, görev süresi bitmekte olan ve öğrenciliği en az bir yıl daha devam edecek olan Öğrenci Konseyi Yönetim Kurulu üyeleri arasından seçilir. Ancak 08.03.2010 tarihli seçimde bahsi geçen kriterlere uygun kişilerin de içinde bulunduğu bir grup temsilci salon dışına çıkarıldı ve Denetleme Kurulunda görev alma hakları ellerinden alındı.
B.P.: Dekanların bu seçimde söz sahibi olduğu iddaları hakkında ne diyorsunuz? H.Y.: Seçimde gözlemci olması gereken ve seçimi yönetme görevi bulunmayan Tıp Fakültesi öğretim üyesi Doç.Dr.Deniz Demiryürek seçimi yönetmiştir.Ayrıca
Tıp Fakültesi Dekanı Serhat Ünal daha önce diğer fakültelerin dekanlarını arayarak temsilcisine oy verilmesini istedi.
B.P.: Salon terk etme olayı nedir?Duyduğumuza göre salon terk edilip seçimler protesto etmişsiniz? H.P.: Usule aykırı yapılmakta olan seçimin bir parçası olmak istemeyen ve durumu protesto eden bir grup temsilci salonu terk etti. İçeride yapılan seçimde, YÖK Öğrenci Konseyleri ve YÖK Ulusal Öğrenci Konseyi Yönetmeliğine göre seçilmesi gereken Öğrenci Konseyi Divan Kurulu seçilmedi. Oy hakkı bulunan 26 temsilciden, 15 temsilcinin katıldığı tek adaylı seçimde; 14 oy alan (1 oy boş atıldı), Tıp Fakültesi temsilcisi Burak Bahadır Başkanlık görevine seçildi.
B.P.: Süreç nasıl devam ediyor? H.P.: Seçimin usul ve kurallara uygun yapılmadığı gerekçesi ile, YÖK Hukuk Müşavirleri ile görüşen temsilciler, haklı oldukları savıyla hareket ederek, Üniversite Rektörlüğü ve YÖK'e itiraz dilekçeleri verildi.
ÖTK seçimlerinde ne oldu?

Binlerce Hacettepelinin temsilcilerinin belirleneceği ÖTK seçimlerinden birçoğumuz haberdar olamadı ancak seçim sonrası eski ve yeni yönetim arasında karşılıklı olarak öne sürülen skandal iddialar Beytepe’de döndü dolaştı. Beytepe Postası Gazetesi olarak bu iddialara açıklık getirmek için eski ve yeni yönetimle ‘seçimlerde ne oldu?’yu konuştuk.
Beytepe Postası: ÖTK Seçimlerinde neler oldu?
ÖTK Başkanı Burak Bahadır: Öncelikle bu konu üzerine bu şekilde eğildiğiniz için ve bu konuya göstermiş olduğunuz hassasiyet için Beytepe Postası Gazete’sine ve sizlere çok teşekkür ediyorum. Gelelim soruya. ÖTK Seçimlerinde ne oldu? İlk seçimden önce yaşananları konuşarak başlayalım. İki şey dışında normal bir seçim süreci geçiriyorduk(23 Kasım’dan önce). O dönemki Edebiyat Fakültesi Temsilcisi ve Sağlık Bilimleri Fakültesi temsilcilerinin temsilcilikleri dışında. Bu arkadaşlardan birisinin 4. Dönemi(Edebiyat) diğerinin 3. Dönemi(Sağlık Bilimleri)’ydi temsilciliklerinde ve maalesef YÖK Öğrenci Konseyi Yönetmeliğinin, en son(2005) güncellenmiş halinin İkinci Kısım Üçüncü Bölüm Mad-de 9 d bendi uyarınca “Bir temsilci en fazla üst üste iki dönem görev yapabilir” diyordu. Biz, seçimlere yaklaşık 1 ay kala arkadaşlarımızı uyardık, üniversite yönetimine dilekçeler verdik. Bu arkadaşlara da defalarca durumu hatırlattık. Ancak arkadaşlarımız, yıllardır oturdukları bu koltukları daha genç arkadaşlara bırakmak yerine ısrarla seçimlere girdiler. Dilekçelerimize de seçim tarihine kadar bir yanıt alamadık. Ve sonunda 23 Kasım günü geldi, seçimler başladı. Seçim salonunda durumu bir kez daha hatırlattık fakat bu arkadaşlarımız bu kez de “Daha önce istifa ettiklerini” öne sürdüler. Bu arada seçim salonunda; tanımadığımız, hatta öğrenci olup olmadığından bile tam olarak emin olamadığımız bazı insanlar salonu garip bir şekilde etki altına alıyorlardı. Seçim yapıldı ve benim ekibim 15-11 seçimi kaybetti. İlk seçim tecrübesizliğimizdi ve bu salondaki ekstra insanların kim olduklarını sormak veya dışarıya alınmalarını talep etmek aklımıza bile gelmemişti. Ama bundan da önemlisi o anda temsilcilik nitelikleri taşımayan iki tane arkadaşımızın temsilci olarak seçime girmiş olması ve hatta bunların bir tanesinin başkan seçilmiş olmasıydı. Seçim bitti ve ikinci süreç yani temsilciliklerin düşmesi süreci başladı. Biz, YÖK’e de dilekçe yazmaya karar verdik ve yazdık. Bir süre sonra üniversitemizden, dilekçelerimizin yürürlüğe konulduğu ve araştırmaların başlatıldığı haberi aldık. Geniş bir spekturumda, yaklaşık 2 ay araştırmalar devam etti ve sonuç olarak bu 2 arkadaşın daha önce istifa etmediği, şu anda temsilcilik yapma haklarının bulunmadığı gerekçesiyle temsilcilikleri düşürüldü. Bu gibi usulsüzlüklerden ötürü bir daha aday olamayacakları açıklandı. Ancak, temsilcilikleri düşürülen arkadaşlar sadece onlar değildi. İlginç bir şekilde Tıp Fakültesi Temsilcisi olarak benim temsilciliğim ve Spor Bilimleri Temsilcisi olarak benim bir arkadaşımın da temsilciliği düşmüştü. Bizim temsilciliğimizin düşürülmesinde 1999 yönetmeliği baz alınmıştı. Gerekçe ise, Türkçe ve İngilizce bölüm temsilcilerinin ayrı ayrı, arkadaşımın program temsilcilerinin ayrı ayrı seçime girmemiş olmasıydı. Fakat bizim tekrar aday olma haklarımız vardı çünkü sadece seçim konseptinde hata görülmüştü. Yani bizde değil, seçim şeklinde hata vardı. Netice itibariyle bu 4 fakültenin seçimleri yenilendi. Fakat, edebiyat fakültesinin yeni seçilen temsilcisinin yine temsilcilik niteliklerine uygun bir temsilci olmadığı ve ortalamasının 2.00’ın altında olduğu ortaya çıktı. Bu arkadaşımızın temsilciliği de düşürüldü. İkinci seçime geldiğimizde (8 Mart) salonda toplam 25 adet seçmen, divan kurulu üyeleri, üniversite yönetiminden hocalarımız ve yine kim olduğunu tam olarak bilemediğimiz, öğrenci olduklarını iddia eden bazı insanlar vardı. Ama biz bu kez tecrübeliydik çünkü bir önceki seçimde salonu etki altında bıraktıklarını çok iyi biliyorduk. Temsilci olmayan insanların dışarı alınmasına yönelik dilekçe verdik ve uygun görüldü. İşte ne olduysa o zaman oldu ve salonu etki altına alan, kim olduğu belli olmayan bu insanların dışarı çıkarılmasına; diğer aday ve ekibi bü-yük ve garip tepkiler göstermeye başladı. Bu insanların dışarı çıkarılması neden bu kadar problem olmuştu bunu kamuoyu vicdanına ve yorumuna bırakıyorum. Bunun ardından, muhtemelen, seçmenleri etki altında bırakamayacaklarını ve seçimi kaybedeceklerini anlayan diğer aday ve ekibi salonu terk ettiler. Divan Kurulu Başkanımızın ve Seçimi Yöneten Akademisyen Hocamızın tüm ısrarlarına rağmen seçim salonuna geri girmediler. Dışarı çıkan seçmen sayısı 10, içeride kalan seçmen sayısı 15 idi. Salt çoğunluk sağlandığı için seçime geçildi. Ben aday olarak çıktım ve 14 oy alarak başkan seçildim. 1 oy ise boş çıktı.
BP : Bir diğer iddia ise Tıp Fakültesi Dekanı’nın diğer fakülte dekanlarıyla sizin için görüştüğü iddiası… B.B.:Üzülerek söylüyorum ki bu çok zavallı ve aciz bir iddiadır. Bu iftiranın ne şekilde, nereden atıldığını tam olarak bilmemekle birlikte; tıp fakültesi dekanı gibi Harvard Üniversitesi’nde kürsü sahibi, ülkemizin; sağlık alanında dünya devletleri arasında ilk sıralara oturmasında büyük emekler sarf etmiş, dünyanın önde gelen bilim adamlarından birisinin böyle şeylerle uğraşması söz konusu olamaz ve vakti de olmaz. Zaten kimsenin böyle bir şeye inandığını zannetmiyorum. Dekanımızı tanıyanların veya araştıranların beni daha iyi anlayacaklarını düşünüyorum.
B.P.: Okuldaki demokratik gençlik örgütleri ve öğrenci topluluklarıyla ilişkileriniz ne boyutta olacak? Stand açma yasağının kaldırılması, kulüp kurmanın önündeki bürokratik engellerin azaltılması ve toplulukların daha işlevsel hale gelmesi için çalışmalarınız olacak mı? B.B.: Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki bu arkadaşlarımız bu üniversitenin öğrencileriyse ve bizler de onların temsilcileriysek, onların bizlere sıkıntılarını iletmeleri en doğal hakları ve bizim bunlara çözüm aramamız en bü-yük görevimiz. İlişkilerimiz süreğen bir temas içinde ve samimi olmalı diye düşünüyorum ve bunun için de elimizden geleni yapacağız. Stand yasağının kaldırılması ve bürokratik engellerle ilgili çalışmalarımıza göreve gelir gelmez başlamıştık zaten ve devam da ediyoruz.
B.P.: Şenlikleri dışarıya kapatacak mısınız? bu seneki şenlikler geçen senelerdeki şenliklerden ne farkı olacak? B.B.: Kesinlikle evet. Üniversite öğrencisi dışında ODTÜ, Ankara, Bilkent öğrencileri girebilecek. Kriterimiz öğrenci olup olmaması, hiç kimse kampüse giremeyecek. Yani her 10 TL vereni içeri almamız söz konusu olamaz. Hırsızı var, kapkaççısı var, sapığı var vs. Bizim için gelen sanatçıların isminden çok öğrenci arkadaşlarımızın sağlığı önemlidir. Daha da önemlisi, buradan elde edilen gelirler “BURS FONU”na aktarılacak(Daha önceki şenliklerde hiç böyle bir şey yapılmamıştı). Maddi durumu iyi olmayan birçok arkadaşımıza destek olunacak bu gelirlerle…
B.P.: Eski ÖTK yönetimin hakkında kampüste dolaşan şenlik yolsuzlukları iddiaları hakkında ne düşünüyorsunuz? B.B.: Bu konuda çok fazla konuşmak istemiyorum. Umuyorum ki geçmiş yıllarda buralarda bulunan arkadaşlarımız da buraya emek vermişlerdir, iyi niyetlidirler.
B.P.: Yeni projeleriniz nelerdir? Örneğin Yemekhane zammı gündemde. Zammı durdurmak için birşeyler yapacak mısınız? Dahası kapatılan fakülte kantinlerinin yeniden açılması ve yurt kantininden tekrardan bütün Hacettepe öğrencilerinin faydalanması için bir planınız var mı? B.B.: Kısaca, başlık halinde birkaçından bahsedeyim İdaride-öğrenci belgesi ve transkript alımının ücretsiz olması, sağlıkta-arkadaşlarımızın mediko yerine Hacettepe Hastanelerinde de dilediği zaman muayene olabilmeleri, sosyal alanda-üniversitemize spor kompleksi ve yüzme havuzu yapılması, ulaşımda-servis fiyatlarının biraz daha aşağı çekilmesi ve kam-püs içlerinde, beytepe kampüsü-köprü arasında ücret-siz ring sağlanması, eğlencede-şenliklerle ilgili yukarıda saydıklarım ve buradan elde edilen gelirle maddi durumu iyi olmayan arkadaşlarımıza burs imkanı sağlanması vs… Yemekhane zammı şu an için biz ertelettik. Ve elimizden geldiğince erteleteceğiz. Sadece şöyle bir şanssızlığımız var, yemeklere yaklaşık 3 senedir zam yapılmıyordu ve vakit gele gele bizim yönetimimize denk geldi. Fakat biz bunu mazeret olarak göstermiyoruz ve göstermeyeceğiz de. Eğer zam gelirse biz bunu bizim başarısızlığımız sayarız, ama bu yıl içinde zam yaptırmazsak da bu bütün öğrencilerimizin başarısı olsun. Biz bu gayedeyiz. Kan-tinlere gelince, bu da çok sıkıntılı bir konu. Arkadaşlarımızın kaygılarını gerek mesaj ve maillerinden gerekse de temsilci arkadaşlarımızdan alıyorum. Buradaki kantin ihalelerinin daha aşağı fiyatlara çekilme-sine uğraşıyoruz ki kantin sayıları artsın. Fakültelerde kantinler yeniden açılabilsin. Yurt kantinine duvar örülmesi bizim yönetimimize denk gelseydi, emin olun bunu engellerdik. Şu an örülmüş olan duvarın tekrar açılması için uğraşıyoruz ve inanıyorum ki buna mantıklı bir çözüm yolu bulacağız…
18 Mart 2010 Perşembe
EGO eylemine polis saldırısı!
Kolektif üyesi öğrenciler, akşamüzerine doğru stadın karşısındaki duraklarda otobüsleri durdurarak öğrencileri kart basmtırtmadan bindirmek istedi. Bazı otobüs şöförleri kartsız basan öğrencilerle birlikte hareket ederken, bazı otobüs şöförleri ise durumu EGO'ya ve polise bildirdi.
ÖĞRENCİLER EYLEME DESTEK VERDİ
Kolektif üyesi öğrencilere diğer öğrenciler de destek verdi. Bazı öğrenciler kartsız bindikleri otobüslerden saatlerce inmeyerek eyleme destek verirken, 200 kadar öğrenci ise Nizamiye'ye doğru yürüyüşe geçti. Bu sırada, görgü tanıklarının ifadesine göre Bilkent Kapısı'nda konuçlanan Çevik Kuvvet ekipleri yürüyüşçü öğrencilere doğru ilerlerken, diğer ekipler ise Nizamiye kapısında barikat kurarak protestocu öğrencileri kapana aldı. Burada 30 kadar öğrenci oturma eylemi başlattı. Diğer protestocu öğrenciler ise dağıldı. Oturma eylemine katılan öğrencilerin tümü gözaltına alındı.
Aynı eylemi ODTÜ'de de gerçekleştiren Kolektif üyesi ve destekçi öğrencilerden 100 kadarı gözaltına alındı.
GÖKÇEK'TEN ÖDÜL VE CEZA
Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek ise öğrencilerin bu eylemine karşılık 25 bin öğrencinin Beytepe'ye ulaşmak için kullandığı otobüsleri sabah saatlerinde kaldırmadı. İ.Gökçek, eyleme karşılık binlerce öğrenciyi cezalandırarak, "Gerekirse bu üniversitelere EGO seferlerini kaldırırız" tehditini savurdu.
Bir yandan on binlerce öğrenciyi cezalandırarak otobüssüz bırakan Gökçek, "Ulaşım haktır satılamaz" diyen ve onlara destek vererek haklarını arayan öğrencilere karşılık otobüsünü kaldırmayan bir şöförünü ise ödül vererek kutladı.
16 Mart 2010 Salı
Beytepe Postası'nın Sözü
95 yıllık hayatına birçok başarı sığdıran, biri özel biri devlet olmak üzere iki büyük üniversitenin kuruluşunda öncü rolü oynayan ve birçok üniversitenin kuruluşuna önayak olan; akademik kariyerinde iki üniversitede rektörlük ve saygın akademik kurumlarda başkanlık yapmış olan, tıp alanında da önemli hizmetleri bulunan Prof. Dr. İhsan Doğramacı… diye başlamayı çok isterdik yazımıza. Tıpkı bizden önce birçok tanışığının kendi köşesinde merhumun ölümünün ardından yazdığı taziye yazıları gibi. Maalesef vicdanımız elvermiyor. Yakınları ve sevenlerinden özür dileriz.
12 Eylül Darbesi’nin üniversiteleri kontrol altına almak için kurduğu YÖK’ün başına geçerek yüzlerce akademisyeni tasfiye eden, binlerce öğrencinin okuldan atılmasına vesile olan, üniversitede saç-sakal yasağı uygu-laması başlatan, Beytepe’nin kendi arazisi üzerine Türkiye’nin ilk özel üniversitesini kuracağım diye arada kendi özel şirketlerinin fabrikalarını inşa ettiren, öğretim üyesi lojmanı diye bilinen konutları satarak kendi rantını sağlama alan, dahası “Annenin Kitabı” isimli eseriyle(?) birebir intihal yapan ama Cunta’nın emri al-tındaki mahkemelerden aklanan (ancak davası AİHM-’de devam ediyor) Doğramacı’nın ölümünü bilinenin aksine bu gerçekleriyle manşet haber olarak koymayı doğru bulduk.
Ne kadar isabetli bir karar aldığımızı da haberimizi yayına hazırlarken kampüste özellikle Yabancı Diller Okulu’ndaki (hazırlık) öğrenci arkadaşlarımızla yap-tığımız görüşmelerde de teyit ettik.
Yaptığımız birebir görüşmelerde edindiğimiz izlenimleri kısaca sizinle paylaşmak gerekirse İhsan Doğramacı ismine bir aşinalık var ancak kim olduğu ve neler yaptığı bilinmiyor.
Çok az kişi Hacettepe ve Bilkent Üniversiteleri’ni kurduğunu biliyor ancak hakkında beğenmek ya da eleştirmek şeklin-de bir fikir belirtemiyor. Bu bağlamda Doğramacı hakkında iyi ya da kötü fikir belirtebilecek çok az kişi var. Umarız bu haber bu eksikliğin giderilmesinde birazcık olsun katkı sunar.
Bir diğer mesele ise ÖTK seçimleri ve iddialara göre, daha doğrusu eski yönetimin iddialarına göre yaşanan usulsüzlükler… Bir yanda da edindiğimiz duyumlara göre Rektörlük ÖTK’nın şenliklerde yolsuzluk yaptığını belirlemiş ve seçimlere müdahil olarak bir anlamda yeni yönetimi atamış. Bizim için iki ucundan da taraf olunmayacak bir mesele ancak sürecin takipçisi olacağız ve yeni gelişmeleri Beytepelilerle paylaşmaya devam edeceğiz.
ÖTK seçimlerinde neler oluyor?
“08.03.2010 tarihinde yapılan olan ÖTK Yönetim Kurulu seçimleri, usulsüzlük sebebiyle tepkilerini göstermek isteyen 11 kişinin salonu terk etmesi üzerine yankı uyandırdı. Bugüne kadar şeffaf olmak adına seçimlere gözlemci kabulu durumu bir adayın istememesi üzerine ortadan kalktı; Hacettepe Üniversitesi öğrencisi ÖTK'nın doğal üyesi kabul edilirken, gözlemci öğrenciler dışarı çıkarıldı. Son anda verilen bir itiraz dilekçesi, karara bağlanmaksızın bir temsilci arkadaşımızın temsiliyet hakkını anında elinden alırken, oy hakkını da kaybetmesine ve salondan çıkarılmasına sebep oldu. Bahsi geçen itiraz konusu, diğer temsilci arkadaşlarımız temsilci arkadaşlarımız için de temsiliyet hakkı kaybına yol açabilecekken, haklarında herhangi bir itiraz dilekçesi bulunmadığı için, tek bir kişi üzerine yoğunlaşılıp diğerleri göz ardı edildi ve fırsat eşitsizliğine yol açıldı. Anında temsilciliği düşürülen o arkadaşın seçimlerinin tekrarlanması beklenmeksizin yapılan bu ÖTK Yönetim Kurulu seçimi, samimiyeti ve doğruluğu açısından kafalarda soru işareti bıraktı.
Gelişmeleri ileteceğiz.
Sevgiler.”
Kuru(tu)cumuz Doğramacı öldü
Doğramacı’nın ulus ötesi kariyeri…
3 Nisan 1915’te Kuzey Irak sınırları içerisinde kalan Erbil’de köklü bir Türkmen ailesi olan Doğra-macızadelerin çocuğu olarak dünyaya gelen İhsan Doğramacı, ilk öğrenimini Erbil’de, orta öğrenimini Beyrut’taki Beyrut Amerikan Üniversitesi’ne bağlı International College'de tamamladı. Irak’a geri dönen ve Bağdat Tıp Fakültesi’nde eğitim gören Doğramacı, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden 1938’de mezun oldu. Daha sonra Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinden 1949’da doçentlik ve 1954’te de profesörlük ünvanını aldı. Çalışmalarına Ankara Numune Hastanesi’nde başlayan Doğramacı, Harvard Üniversitesi'ne bağlı Boston Çocuk Hastanesi ve Washington Üniversitesi'ne bağlı St. Louis Çocuk Hastanesi’nde sürdürdü. A.Ü. Rektörlüğü (1963-1965), ODTÜ Mütevelli Heyeti Başkanlığı (1965-1967), H.Ü. Rektörlüğü (1967 - 1975) görevlerinde de bulunan Doğramacı, bundan sonra Paris V Üniversitesi'nde öğretim üyeliğine atandı.
Darbenin ‘Altın Çocuğu’ iş başında
12 Eylül darbesinden sonra da üniversitelerde başlatılacak olan harekatın başına geçirilmek istenen Doğramacı -darbenin ‘altın çocuğu’- YÖK’ün başkanlığına getirildi ve ilk işi üniversitelerde sol-muhalif kimliği ile bilinen akademisyenleri (İdris Küçükömer, Murat Belge, Taner Timur, Baskın Oran, Faruk Sönmezoğlu gibi) üniversitelerden uzaklaştırmak oldu. 1992 yılına kadar kendisine verilen üniversitelerdeki sol hareketi ezme görevini YÖK aracılığıyla sürdürmeye devam etti. Doğramacı yüzlerce bilim insanını atma, sürme ve yıldırma yöntemiyle üniversitelerden uzaklaştırılmasına önayak olurken ‘kapıda saç sakal uygulaması’ başlattı.
Baskın Oran’ın Doğramacı yazısı!
Üniversitemizde ve Bilkent’te düzenlenen şaşaalı cenaze törenlerinin ardından devlet töreniyle toprağa verilen Doğramacı hakkında, muhalif ve ay-kırı yazılar da yayımlandı. Bu yazılardan biri 7.-3.2010 tarihli Radikal Gazetesi Radikal İki ekin-de Prof. Dr. Baskın Oran imzasıyla çıktı. Doğramacı’nın bir başka yüzünü kamuoyuyla paylaşan Oran, bakın yazısında neler diyor: “(Doğramacı) bir imzayı da 1984’te kendi özel üniversitesi Bil-kent’i kurmak için atıyor. Şöyle kuruyor: Buranın ilk arazilerini, devlet üniversitesi Hacettepe-’ye istimlak ettiriyor. İlk binalarını, T. Özal’la anlaşarak, “asistanları dil öğrenmek için yurtdışına göndereceğimize burada öğretelim” diye devlete yaptırıyor. Bittiğinde de “Türkiye’de dil öğretilemez” diye Bilkent’e kiralıyor (A. Güçlü, Milliyet, 27.02.2010). YÖK adına istimlak ettiği arazilerin üzerine Bilkent için Ankuva AVM’si, Metaksan Holding, Tepe Mobilya gibi rant tesisleri inşa ettiriyor. Ayrıca, herkesin öğretim üyesi lojmanları sandığı lüks Bilkent Konutlarını. Şu anda buralar Orman Gn. Md.’yle davalı. Şimdi Hacettepe’ninkini dinleyin. Çünkü, bu tepede An-kara Üniversitesine bağlı bir Çocuk Hastanesi kurduğunda (1957), Doğramacı Ankara Tıp’ta profesör. Burayı 1963’te ikinci bir tıp fakültesine dönüştürdüğünde de Ankara Ü. Rektörü (1963-65). 1967’de burayı ayrı bir üniversite (Hacettepe Ü.) yapıyor ve oranın rektörü oluyor. Bir An-kara Ü. rektörü bunları nasıl yapabiliyor? Yoksa, önce “Aynı üniversitede iki tıp fakültesi kurulabilir” deyip arkasından “Aynı üniversitede 2 tıp fakültesi olmaz” mı dedi?”